Parish Bulletin
Bulletin Past Issues
(pdf format)
XIX Piesza Pielgrzymka z Trenton do Amerykańskiej Częstochowy - 12-13 sierpnia 2023
7 LIPIEC 2026
XIV NIEDZIELA ZWYKŁA
Mateusz 11:25-30: W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: "Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie".
Przed Bogiem mamy stawać nie tylko z prośbą, ale też z dziękczynieniem i uwielbieniem. Różnica między modlitwą dziękczynną i wielbiącą polega na tym, że Bogu dziękuje się za coś, czym nas obdarował, a wielbi się Go za to, że jest, że jest wielki, miłosierny, wszechmogący... Eucharystia jest ze swej natury dziękczynieniem. Jeden z motywów podaje najczęściej używana II modlitwa eucharystyczna: „...dziękujemy, że nas wybrałeś, abyśmy stali przed Tobą i Tobie służyli". Także „Kyrie eleison" z obrzędów wstępnych nie ma charakteru pokutnego, ale jest wołaniem wielbiącym Chrystusa zwycięskiego i miłosiernego. Charakter ten wyraźnie jest już widoczny w śpiewie „Chwała na wysokości Bogu" i „Hosanna", a także modlitwami celebransa wypowiadanymi nad darami. Mszalne dziękczynienia zespalają się w jedno z uwielbieniem Boga przede wszystkim ze względu na eucharystyczną obecność, wielbią i proklamują Boga. Sugestie dziękczynno- wielbiące wynikają tego dnia również z liturgii Słowa. Chrystus, pozostając dla nas wzorem modlitwy, daje przykład w dzisiejszej Ewangelii: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi". W II czytaniu św. Paweł zwraca uwagę na inny powód do uwielbienia. Jest nim obecność Ducha Bożego w każdym ochrzczonym. Wątek ten wydaje się niezwykle istotny z punktu widzenia rozwoju duchowego, wzrastania w łasce. Dary, złożone w sakramencie chrztu, posiadają charakter trwały i kształtujący osobowo. Wielbienie Boga obecnego w nas samych może być także bardzo pomocne w budowaniu zdrowej pobożności. Wszelki rozwój wymaga wysiłku, być może nawet błędów i potknięć. Dla wszystkich zmęczonych i znużonych, dzisiejsza Ewangelia otwiera nadprzyrodzoną perspektywę: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię". Najbardziej znanym świętym, znajdującym radość w chwaleniu Boga, jest niewątpliwie św. Franciszek z Asyżu. Jego chrześcijański - później nazywany franciszkańskim - entuzjazm przejawia się zwłaszcza w „Pieśni słonecznej", która obok wiodącego tematu pochwały Boga, w tym ze względu na stworzenia, dotyka także problemu śmierci. „Najwyższy, wszechpotężny dobry Panie, Twoja jest sława, chwała i cześć, i wszelkie błogosławieństwo - Jedynie Tobie, Najwyższy, przystoją, a żaden człowiek nie jest godzien nazwać Ciebie. Pochwalony bądź, Panie, z wszystkimi swymi twory, Pochwalony, bądź, Panie, przez tych, co przebaczają dla miłości Twojej, Chwalcie i błogosławcie Pana, i czyńcie Mu dzięki.
REJESTRACJA NA NAUKĘ RELIGII 2026/27
Ostatnim dniem zapisów dzieci na zajęcia z religii będzie niedziela, 26 lipca; zapisy będą przyjmowane w godzinach od 10:30 do 12:00 w budynku klasztornym. Po rozpoczęciu zajęć we wrześniu zapisanie dziecka nie będzie już możliwe.
Słuchamy dziś pięknego hymnu Magnificat, który mamy nie tylko rozważać intelektualnie, ale przyjąć sercem. To modlitwa, która ma każdego dnia kształtować naszą modlitwę – Kościół odmawia ją zawsze w Nieszporach, wieczornej modlitwie Liturgii Godzin. Maryja nie skupia się na sobie, ale na Bogu. Ona jest cała zapatrzona w Boga, cała piękna, pełna uwielbienia. Ona uwielbia Jezusa, którego nosi w sobie, którego, jak uczą ojcowie Kościoła, najpierw poczęła w duszy przez wiarę, a potem w ciele. I właśnie ze skupienia na Jezusie płynie Jej radość. Możemy powiedzieć, że choć te słowa wypowiedziała po raz pierwszy w domu Elżbiety, to wypowiada je teraz nieustannie w niebie – jako Królowa Wniebowzięta, całkowicie zjednoczona ze swoim Synem. W każdej Eucharystii głosimy zwycięstwo Chrystusa na drzewie krzyża i wyznajemy wiarę w to, że ostatecznie to On pokona wszelkie zło w świecie, że ostatecznie, pomimo tak groźnej walki, to Chrystus jest zwycięzcą szatana. To wyznanie wypowiadamy zwłaszcza po konsekracji; „Głosimy śmierć Twoją Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie, i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Ale jest ono też zawarte w słowach odmawianych wspólnie z kapłanem po modlitwie Ojcze nasz: „Bo Twoje jest królestwo, i potęga, i chwała na wieki”. Nie bójmy się wypowiadać tych słów z wiarą i pewnością, że po czasie naszych codziennych zmagań i cierpień – osobistych, rodzinnych, zawodowych – ostatecznie zwycięży Chrystus, a w ich przeżywaniu wystarczy nam Jego łaski.
Moi Drodzy Parafianie i przybyli Goście,
Miłość ostatecznie zwycięża śmierć.
Przyobleczmy nasze życie w zwycięską miłość Zbawiciela i jej doświadczajmy.
Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca.
Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca pełnego miłosierdzia.
Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie:
aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca.
Ogarnięci Bożą miłością dzielmy się tym darem z naszymi braćmi.
Potrzeba bowiem tej miłości w każdym wymiarze naszego życia, zwłaszcza społecznym i narodowym.
Współczesność ciągle domaga się od nas świadectwa, że rzeczywiście tylko na Chrystusie i Jego zwycięstwie nad wszelkim złem, na głoszonej przez Niego prawdzie, sprawiedliwości i miłości można budować lepszą przyszłość.
Módlmy się również o upragniony dar POKOJU na Ukrainie!
Wesołego Alleluja - Ks. Jacek
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
- Przeżywamy dziś 14. niedzielę w ciągu roku, która zarazem jest pierwszą niedzielą lipca. Liturgia tej niedzieli zachęca nas, abyśmy wszystkie nasze troski złożyli na Pana, ucząc się od Niego, jak mamy postępować, by podobać się Ojcu naszemu, który jest w niebie. Niech te słowa będą dla nas zachętą, abyśmy nie zniechęcali się w chwilach trudności, niezrozumienia czy niepewności, lecz ufnie udawali się po pomoc do naszego Mistrza i Pana.
- Dla dzieci i młodzieży rozpoczęły się już wakacje, wielu z nas również w tym miesiącu będzie się udawało na zasłużony odpoczynek. Postarajmy się dobrze wykorzystywać ten czas, przeznaczając go również na nasz rozwój duchowy. Nie zapominajmy również o poświęceniu czasu naszym najbliższym, z którymi, być może w codziennym zabieganiu, jedynie się mijamy, nie znajdując czasu na wspólny spacer czy rozmowę. Niech rozpoczynające się lato i czas odpoczynku sprzyja naszej aktywności nie tylko fizycznej, lecz także duchowej.
- W dzisiejszą niedzielę przypada święto patronalne Apostolstwa Chorych. Naszą modlitewną pamięcią obejmijmy również tych, którzy starają się pomagać duchowo wszystkim chorym, cierpiącym i seniorom z naszej wspólnoty parafialnej.
- W sobotę, 11 lipca, obchodzimy święto świętego Benedykta (480-547), opata, patrona Europy. Jest uważany za ojca zachodniego życia monastycznego, przez co skutecznie przyczynił się nie tylko do pogłębienia życia religijnego w Kościele, ale i szeroko rozumianej kultury. Patronem Europy ogłosił go papież Paweł VI w 1964 roku ze względu na jego zasługi w ewangelizacji ludów germańskich
W tym tygodniu patronują nam:
- 6 VII – bł. Maria Teresa Ledóchowska (1863-1922), dziewica i zakonnica, która ałożyła pismo „Echo Afryki” oraz instytut zakonny pod nazwą Sodalicja św. Piotra Klawera, patronka dzieł misyjnych w Polsce.
- 8 VII – św. Jan z Dukli (1414-1484), prezbiter, niezwykle gorliwy franciszkanin, związany z Krosnem, Lwowem i Poznaniem; słynął z wiedzy teologicznej i daru prorokowania; wyróżniał się szczególnym umiłowaniem modlitwy, a ponadto był wspaniałym kaznodzieją i spowiednikiem