Parish Bulletin
Bulletin Past Issues
(pdf format)
8 LISTOPAD 2026
XXXII NIEDZIELA ZWYKŁA
Mateusz 25,1-13:
Wtedy podobne będzie królestwo niebieskie do
dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i
wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich
było nierozsądnych, a pięć roztropnych.
Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z
sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami
zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się
pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie
zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie:
"Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!"
Wtedy powstały wszystkie owe panny i
opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do
roztropnych: "Użyczcie nam swej oliwy, bo
nasze lampy gasną". Odpowiedziały roztropne:
"Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie
raczej do sprzedających i kupcie sobie!" Gdy
one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które
były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i
drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i
pozostałe panny, prosząc: "Panie, panie,
otwórz nam!" Lecz on odpowiedział:
"Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was".
Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani
godziny.
Słowo Boże ukazuje dziś, jaką wartość ma prawdziwa mądrość. Trzeba jej pragnąć, zabiegać i modlić się o nią. Jest to przesłanie starotestamentalnej Księgi Mądrości. W Piśmie Świętym mądrość jest identyfikowana z Duchem Pana. Z tej to też racji w dzisiejszej liturgii Psalm 63 występuje jako psalm responsoryjny. Wyraża on tęsknotę za Bogiem i pragnienie zanurzenia się w Bożej mądrości. Święty Paweł zaś tym, którzy wątpią w powszechne zmartwychwstanie, przypomina, że zmartwychwstały Pan swoim zwycięstwem nad śmiercią pragnie obdarować wszystkich, którzy mu uwierzyli. Przypowieść ewangeliczna o dziesięciu pannach jest Bożym wezwaniem do czujności, by rozpoznać Oblubieńca – Chrystusa, który przyjdzie na końcu czasów.
Słuchamy dziś pięknego hymnu Magnificat, który mamy nie tylko rozważać intelektualnie, ale przyjąć sercem. To modlitwa, która ma każdego dnia kształtować naszą modlitwę – Kościół odmawia ją zawsze w Nieszporach, wieczornej modlitwie Liturgii Godzin. Maryja nie skupia się na sobie, ale na Bogu. Ona jest cała zapatrzona w Boga, cała piękna, pełna uwielbienia. Ona uwielbia Jezusa, którego nosi w sobie, którego, jak uczą ojcowie Kościoła, najpierw poczęła w duszy przez wiarę, a potem w ciele. I właśnie ze skupienia na Jezusie płynie Jej radość. Możemy powiedzieć, że choć te słowa wypowiedziała po raz pierwszy w domu Elżbiety, to wypowiada je teraz nieustannie w niebie – jako Królowa Wniebowzięta, całkowicie zjednoczona ze swoim Synem. W każdej Eucharystii głosimy zwycięstwo Chrystusa na drzewie krzyża i wyznajemy wiarę w to, że ostatecznie to On pokona wszelkie zło w świecie, że ostatecznie, pomimo tak groźnej walki, to Chrystus jest zwycięzcą szatana. To wyznanie wypowiadamy zwłaszcza po konsekracji; „Głosimy śmierć Twoją Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie, i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Ale jest ono też zawarte w słowach odmawianych wspólnie z kapłanem po modlitwie Ojcze nasz: „Bo Twoje jest królestwo, i potęga, i chwała na wieki”. Nie bójmy się wypowiadać tych słów z wiarą i pewnością, że po czasie naszych codziennych zmagań i cierpień – osobistych, rodzinnych, zawodowych – ostatecznie zwycięży Chrystus, a w ich przeżywaniu wystarczy nam Jego łaski.
Moi Drodzy Parafianie i przybyli Goście,
Miłość ostatecznie zwycięża śmierć.
Przyobleczmy nasze życie w zwycięską miłość Zbawiciela i jej doświadczajmy.
Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca.
Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca pełnego miłosierdzia.
Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie:
aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca.
Ogarnięci Bożą miłością dzielmy się tym darem z naszymi braćmi.
Potrzeba bowiem tej miłości w każdym wymiarze naszego życia, zwłaszcza społecznym i narodowym.
Współczesność ciągle domaga się od nas świadectwa, że rzeczywiście tylko na Chrystusie i Jego zwycięstwie nad wszelkim złem, na głoszonej przez Niego prawdzie, sprawiedliwości i miłości można budować lepszą przyszłość.
Módlmy się również o upragniony dar POKOJU na Ukrainie!
Wesołego Alleluja - Ks. Jacek
PROCESJA NA CMENTARZU
Z okazji święta zmarłych w niedzielę 1 listopada przejdziemy w procesji na naszym cmentarzu parafialnym w Ewing poświęcając także groby. Procesję rozpoczniemy bezpośrednio po Mszy św. o godz. 11:00.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
- W środę, 11 listopada, przypada nasze narodowe Święto Niepodległości.
- Dzisiaj solidaryzujemy się z Kościołem prześladowanym w różnych częściach świata. My cieszymy się wolnością religijną, możemy swobodnie okazywać naszą wiarę w Pana Boga i przywiązanie do Kościoła. Ale nie możemy zapominać, że są na świecie kraje i narody, gdzie chrześcijaństwo jest prześladowane albo gdzie wyznawanie jakiejkolwiek religii jest źle odbierane przez sprawujących władzę.
- W poniedziałek, 9 listopada, świętujemy rocznicę poświęcenia Bazyliki Laterańskiej. To święto podpowiada nam, że jesteśmy cząstką jednego wielkiego Kościoła powszechnego. Nazwa „rzymskokatolicki” wskazuje na szczególne znaczenie, jakie pełni w nim Rzym. Bazylika Laterańska jest katedrą Rzymu i matką wszystkich kościołów świata. Przez tysiąc lat koncentrowało się przy niej życie Kościoła i nawet kiedy wybudowano bazylikę nad grobem św. Piotra Apostoła na Watykanie, Bazylika Laterańska zachowała status katedry biskupa Rzymu. Do dziś nad wejściem do Bazyliki Laterańskiej znajduje się łaciński napis: „Matka i Głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata”.
- Dobiegając połowy listopada, nie ustajemy w modlitwach za naszych bliskich zmarłych. Pamiętajmy też, że najlepszym darem, jaki możemy ofiarować zmarłym, którzy potrzebują oczyszczenia, zanim osiągną niebo, jest Msza Święta. Niech to będzie wyraz naszej pobożności i troski o dusze zmarłych.
W tym tygodniu patronują nam:
- 10 XI – św. Leon Wielki (ok. 400-461), papież i doktor Kościoła, obrońca nauki o dwóch naturach Chrystusa i prymatu papieża.
- 11 XI – św. Marcin (316-397), żołnierz rzymski, który po przyjęciu chrztu zaczął prowadzić życie mnicha, wreszcie został biskupem w Tours; pierwszy wyznawca niemęczennik w Kościele Zachodnim.