Parish Bulletin
Bulletin Past Issues
(pdf format)
15 LISTOPAD 2026
XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA
Mateusz 25-14-30:
Podobnie też jest jak z pewnym człowiekiem,
który mając się udać w podróż, przywołał
swoje sługi i przekazał im swój majątek.
Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa,
trzeciemu jeden, każdemu według jego
zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał
pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i
zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa
otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten
zaś, który otrzymał jeden, poszedł i
rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego
pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych
sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas
przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów.
Przyniósł drugie pięć i rzekł: "Panie,
przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć
talentów zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze,
sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach
niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do
radości twego pana!" Przyszedł również i ten,
który otrzymał dwa talenty, mówiąc: "Panie,
przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa
talenty zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze,
sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach
niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do
radości twego pana!" Przyszedł i ten, który
otrzymał jeden talent, i rzekł: "Panie,
wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz
żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam,
gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem
i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją
własność!" Odrzekł mu pan jego: "Sługo zły i
gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie
posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał.
Powinieneś więc był oddać moje pieniądze
bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem
odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie
mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć
talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie
dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu
zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A
sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz -
w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie
zębów".
Słowo Boże zachęca do dobrego wykorzystania czasu, by być przygotowanym na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, czyli paruzję. Czytanie ze Starego Testamentu ukaże zalety idealnej niewiasty – żony. Ten poemat jest jednocześnie alegorią, czyli opisem mądrości. Ta mądrość ukierunkowana jest na Boga. Święty Paweł w drugim czytaniu zaznaczy, że Dzień Pański nadejdzie niespodziewanie. Potrzebna jest zatem czujność i trzeźwość. Chrześcijanin, oczekując, powinien żyć w światłości, która jest symbolem Bożej łaski. Przypowieść o talentach z Ewangelii podkreśli potrzebę wiernej służby aż do końca. Wykorzystywane talenty, dane przez Boga, pomnażają dobro. Gdy człowiek je zaniedba i odrzuci – duchowo ubożeje. Paruzja dla niego będzie bolesnym zaskoczeniem.
Słuchamy dziś pięknego hymnu Magnificat, który mamy nie tylko rozważać intelektualnie, ale przyjąć sercem. To modlitwa, która ma każdego dnia kształtować naszą modlitwę – Kościół odmawia ją zawsze w Nieszporach, wieczornej modlitwie Liturgii Godzin. Maryja nie skupia się na sobie, ale na Bogu. Ona jest cała zapatrzona w Boga, cała piękna, pełna uwielbienia. Ona uwielbia Jezusa, którego nosi w sobie, którego, jak uczą ojcowie Kościoła, najpierw poczęła w duszy przez wiarę, a potem w ciele. I właśnie ze skupienia na Jezusie płynie Jej radość. Możemy powiedzieć, że choć te słowa wypowiedziała po raz pierwszy w domu Elżbiety, to wypowiada je teraz nieustannie w niebie – jako Królowa Wniebowzięta, całkowicie zjednoczona ze swoim Synem. W każdej Eucharystii głosimy zwycięstwo Chrystusa na drzewie krzyża i wyznajemy wiarę w to, że ostatecznie to On pokona wszelkie zło w świecie, że ostatecznie, pomimo tak groźnej walki, to Chrystus jest zwycięzcą szatana. To wyznanie wypowiadamy zwłaszcza po konsekracji; „Głosimy śmierć Twoją Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie, i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Ale jest ono też zawarte w słowach odmawianych wspólnie z kapłanem po modlitwie Ojcze nasz: „Bo Twoje jest królestwo, i potęga, i chwała na wieki”. Nie bójmy się wypowiadać tych słów z wiarą i pewnością, że po czasie naszych codziennych zmagań i cierpień – osobistych, rodzinnych, zawodowych – ostatecznie zwycięży Chrystus, a w ich przeżywaniu wystarczy nam Jego łaski.
Moi Drodzy Parafianie i przybyli Goście,
Miłość ostatecznie zwycięża śmierć.
Przyobleczmy nasze życie w zwycięską miłość Zbawiciela i jej doświadczajmy.
Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca.
Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca pełnego miłosierdzia.
Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie:
aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca.
Ogarnięci Bożą miłością dzielmy się tym darem z naszymi braćmi.
Potrzeba bowiem tej miłości w każdym wymiarze naszego życia, zwłaszcza społecznym i narodowym.
Współczesność ciągle domaga się od nas świadectwa, że rzeczywiście tylko na Chrystusie i Jego zwycięstwie nad wszelkim złem, na głoszonej przez Niego prawdzie, sprawiedliwości i miłości można budować lepszą przyszłość.
Módlmy się również o upragniony dar POKOJU na Ukrainie!
Wesołego Alleluja - Ks. Jacek
DRZEWO DARÓW
Po raz kolejny Parafia nasza organizuje zbiórkę prezentów świątecznych dla biednych dzieci. Paczki będą rozdawane dzieciom w naszej diecezjalnej CYO, Kids R First. Drzewko jest ustawione przy sanktuarium z ornamentami. Prosimy wszystkich chętnych w pomocy i sprawieniu uśmiechu na twarzy dziecka o wzięcie ornamentu z drzewka, na którym jest sugestia podarunku. Następnie zapakowany podarunek z przyklejonym ornamentem prosimy o przyniesienie do kościoła niepóźniej niż do 13 grudnia. Zachęcam gorąco do wzięcia udziału w podzieleniu się życzliwością i sercem z biednymi i często smutnymi, opuszczonymi dziećmi. Serdeczne Bóg zapłać!
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
- Dziś przeżywamy 33. niedzielę w ciągu roku, a to oznacza, że rok liturgiczny zbliża się do końca. Czytania mszalne przygotowują nas na powtórne przyjście Chrystusa, zwane Paruzją, która zamknie dzieje świata. Chrystus Pan przybędzie jako Sędzia – Król, by raz na zawsze oddzielić dobro od zła i – jak to mówimy w każdym Credo mszalnym – Jego panowaniu nie będzie końca.
- W sobotę, 21 listopada, w liturgii wspominamy Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny. Gdy Maryja miała trzy lata, Jej rodzice, św. Joachim i św. Anna, oddali Ją kapłanowi Zachariaszowi, ojcu św. Jana Chrzciciela, na wychowanie i naukę. Maryja pozostała w świątyni około 12 lat. Dla uczczenia tej tajemnicy z Jej życia od VIII wieku na Wschodzie, a od XIV wieku także na Zachodzie obchodzono specjalne święto.
- Odwołując się do Bożego miłosierdzia w trosce o drogich nam zmarłych, warto pamiętać, że 16 listopada, czyli w najbliższy poniedziałek, w wielu diecezjach wspomina się Najświętszą Maryję Pannę Ostrobramską – Matkę miłosierdzia. Nasze myśli pobiegną tego dnia do Ostrej Bramy w Wilnie. Jej wstawiennictwu polecajmy naszych bliskich zmarłych podczas Mszy Świętej. Niech to będzie również dzień pamięci o Polakach, którzy na skutek historycznych i politycznych zmian znaleźli się poza granicami Ojczyzny.
W tym tygodniu patronują nam:
- 20 XI – św. Rafał Kalinowski (1835-1907), prezbiter, jeden z przywódców powstania styczniowego w 1863 roku, sybirak, karmelita i kapłan galicyjski; miał niezwykły dar jednania grzeszników z Panem Bogiem; jest patronem ludzi poszukujących sensu życia i zagubionych na drogach wiary