History of St. Hedwig Parish

W roku 1784 na specjalnej sesji delegatów z trzynastu pierwszych stanów Ameryki PN. rozpatrywano projekt założenia w Trenton, N. J. stolicy federalnej unii. Wniosek upadł wprawdzie, ale miasto się rozwija i rośnie w liczbę mieszkańców. Szczególnie przemysł ceramiczny sprawia, że ilość mieszkańców Trentonu wzrasta z 17 tyś. w roku 1860 do ponad stu tysięcy w 1910 r. Pośród osiadłych obywateli Trentonu nie brakuje Polaków przybyłych tu ze Starego Kraju jak i napływających z innych stanów, głównie Pennsylwanii. Na początku tego stulecia mamy w Trenton dwie parafie polonijne: Św. Stanisława i Św. Krzyża, które starają się służyć pomocą duchową naszym rodakom. Mimo istnienia dwu polskich parafii w Trenton, ówczesny Biskup James McFaul, dał zezwolenie na powstanie trzeciej parafii polonijnej, Św. Jadwigi. Co go do tego skłoniło? Przede wszystkim szybki rozwój północnej części miasta. Brak sprawnej komunikacji narażał mieszkanców tej dzielnicy na duże trudności w korzystaniu z usług parafii już istniejących. Szczególnie poszkodowane są dzieci, gdyż deszcze i mrozy utrudniały dojazd do szkoły. Taki stan odbijał się na powolnym spadku życia religijnego zarówno u dzieci jak i u dorosłych.

Duch katolicki nie opuszczał naszych rodaków zamieszkałych w tej części miasta. W roku 1900 zaczęli pracę organizacyjną w szeregach Polaków dążąc do założenia własnej parafii. Ponieważ niełatwa to była droga a więc na początku zakładają szkołę. Otwarcie szkoły miało miejsce 21 września 1900 roku. Szkoła mieści się przy zbiegu ulic Spruce i Ellis a pierwszym jej kierownikiem jest pani Helena Klonicka. Po założeniu szkoły powstaje w listopadzie tegoż roku Towarzystwo im. K. Pułaskiego, które ma na celu opiekę nad szkolą. Szkoła prowadzona domowym sposobem uczyła jak utrzymywać i kochać tradycje polskie na ziemi amerykańskiej, ale nie odpowiadała wymogom ogólnym, które przygotowywały by dzieci do dalszej edukacji na wyższych studiach. Szkoła istnieje, ale brak parafii, toteż Towarzystwo im. K. Pułaskiego powołuje tymczasowy komitet parafialny w osobach: Wojciech Kopczyński, Jan Kowalski i Antoni Gudebski. Komitet ten miał na celu zbieranie pieniędzy potrzebnych na zakup ziemi pod przyszły kościół, szkołę i plebanię. Praca nie była łatwa gdyż większość Polaków była na tzw. dorobku a płace nie zawsze były odpowiednie. W 1902 powstaje Stowarzyszenie św. Walentego, do którego przeważnie należą ludzie przybyli z Pennsylwanii i Unia Polska Nr. 25. Opiekę nad szkolą sprawuje Towarzystwo Charytatywne im. Św. Antoniego, gdyż Towarzystwo im. K. Pułaskiego rozwiązuje się. Praca i ofiarność tych organizacji dokonały tego, że biskup ówczesny pozytywnie ustosunkowal się do pracy naszych ojców i matek. Widział, że Polacy nie tylko podkreślają to co ich wyróżnia od innych grup etnicznych, ale także potrafią unaocznić troskę o coś wspólnego, a mianowicie dbają o życie katolickie w duszach wszystkich dzieci. 16-go lipca 1904 roku Biskup zezwala na otwarcie nowej parafii ufając, że nasi rodacy potrafią ją utrzymać. Pierwszym proboszczem zostaje ks. Jan Supinski.


Rev. Jan Supinski 1904-1907	Rev. Josef Regorowicz 1907-1911	Rev. Jozef Urban 1907-1911

Rev. Antoni Lechert 1913-1915	Rev. Julian Zielinski 1915-1924	Rev. Msgr. Artur J. Strenski 1925-1934

Rev. Msgr. Martin J. Lipinski 1935-1969	Rev. Msgr. Francis L. Zgliczynski 1969-1986	Rev. Henry F. Schabowski 1986 - 2004

Rev. Jacek W. Labinski 2004